Beyaz Karanlık
Beyaz Karanlık

Beyaz Karanlık

Samet YILDIZ

Yol uzun,

Gece uzun,

Gözlerden uyku eksik olmuyor,                        

Çok uzaklarda sokak lambaları sıra sıra,

O, uzaklarda karanlık parça parça ,

Ay çekilmiş köşesine, gökyüzü puslu.

 Etraf kar beyaz, gökte karanlık hakim.

Alaca alaca görünen hayaletler,

Geceyi parçalayan köpek sesleri,

İğneleriyle soğuğa meydan okuyan ağaçlar,

Bu ayaz ,

Bu boran,

Bu fırtınada,

Çaresiz bağrışan, ağlaşan çocuklar,

Çaresizliğini içine göme göme eriyen analar,

Kafası avuçlarında düşünen babalar,

Tütmeyen bacalar altında kavrulan yürekler,

Kimi kimsesi kalmamış harap duvarlar,

Çatısı gökyüzüne açılan viranelerde kış hüzünleri,

Köşe başında nöbetleşen abi kardeş,

Sükûtla feryâd eden iki çift göz.

Karla kaplanan uçsuz bucaksız yollarda,

Bir mucize ışık bekler.

Bir cevap yazın